Deja Vu in Eastbourne

We hebben de marina van Dover gebeld en te horen gekregen dat we in "Granville Dock" terecht kunnen. Deze is geopend van 10 uur tot 16 uur i.v.m. tij. 3 uur voor en 3 uur na hoog water gaat dit dock open. 

De touwen gooien we tijdig los om met de stroom mee naar Dover te zeilen. Er staat iets meer wind dan voorspeld zodat we al snel de haven aanlopen. We worden via de marifoon door de Port Control begeleid door het Wick Canal om bij de Marina te komen. Via de marifoon kanaal 80 krijgen we een plek toegewezen. Maar eens kijken waar de nieuwe Marina Office zit. Deze kijkt uit over de vernieuwde marina die nog niet geopend is voor passanten. Ze zijn nog druk bezig met aanleg van stroom en water op de steigers. Er gaan geruchten dat ze in de nieuwe haven flink last hebben van swell en daar lijkt nu een extra wand voor geplaatst te zijn. De lokale boten liggen er nu wel in zo ziet het er uit. De promenade ziet er gezellig uit met bakjes, bloembakken en eettentjes. Bijna klaar!! 

Na de lunch wilde we eigenlijk nog naar de vuurtoren en het theehuis wandelen maar de tijd vliegt voor bij dus dat wordt wel wat laat. We besluiten het costal path recht boven de haven te bewandelen. Eerst langs de chandler om kaarten te kopen want ons plan was niet om hier heen te gaan en alleen op het digitale vertrouwen gaat ons net te ver. Het is een beste klim naar boven. Gelukkig gaat een groot deel van de trappen tussen de bomen door zodat we niet direct de zon op onze bol hebben staan.

Bovenaan puffen we uit op een bankje met uitzicht over Dover. We lopen om het fort heen en daarna nog een stuk zuidelijk over het costal pad via trappen en kleine paadjes tot we bij een aantal bunkers uitkomen met uitzicht over het Kanaal. We ploffen in het gras neer met uitzicht. Ook al is de wandeling niet zo lang de benodigde lichaamsbeweging hebben we toch weer gehad.

We zijn in de veronderstelling adhv de tabellen die we hebben gekregen bij de marina office dat het dock om half 10 open gaat. Als we na een tijdje nog geen activiteit zien maar eens oproepen. Wat blijkt deze gaat pas om 11:10 uur engelse tijd open. Oeps, tja hier is het een uurtje vroeger en de tabellen zijn ook nog eens plus een uur. Als we hadden nagedacht ipv alleen gerekent konden we weten dat half 10 niet kon kloppen. gisteren konden we immers pas om 10 uur naar binnen. Het tij schuift elke dag 3/4 uur op.... duhh. Eerst dan maar lekker aan de koffie en in de kuip relaxen.

Als we dan toch mogen vertrekken zetten we buiten de haven de Genaker. We willen tijdig langs Dunchenes om daar geen tegen stroom te hebben. De centrale daar lost koelwater wat al genoeg rumoer geeft. De wind trekt steeds verder aan en eigenlijk gaat de Genaker net wat te laat er af. We kunnen verder met het melkmeisje of te wel vlinderen richting Eastbourne.  Voor Hastings krijgen we weer flink stroom mee zodat we al snel op de haveningang af gaan. Het is bijna laag water. We zien de ketels van het wrak voor de haven boven water steken. Voorzichtig via het midden van de geul naar de sluis.

Aanroepen van de havenmeester, de lichten staan op 3 maal rood. Dat hebben we nog nooit meegemaakt. Volgens de havenmeester is het druk maar we mogen verder komen. Een beetje snauwend krijgen we een plek toegeweze en of we snel langs willen komen om te betalen. Bij het afrekenen denk ik dat ik voor een week moet betalen ipv 2 nachten. Pfff, de prijzen stijgen hier de pan uit. Het mag van ons in ieder geval wel wat vriendelijker. Als echte hollanders gaan we maar eens ruim douchen.

Er is een dag zonder wind voorspeld met hoge temperaturen. We slaan vlees in om te bbq-en, daarna gaan we op het kiezelstrand liggen bakken. Het loopt hier zeer stijl naar beneden maar toch ff dippen om af te koelen. Wel weer heel lastig om uit het water te komen. Aan boord liggen de waterschoentjes maar tja....

We laden de spullen voor de BBQ in een tas en met de Cobb gaan we naar de haveningang om daar met uitzicht over de baai heerlijk te eten. We trekken een fles Muet open die ik met kerst had gekregen. Lekker genieten en ook een deja vu want dit hebben we vaker gedaan in Eastbourne.

Ramsgate

We hadden al mail verwacht van de border force zodat de Qvlag weer naar beneden mag maar nog niets ontvangen. Rond koffietijd maar eens gebeld met de shipping lane. We worden naar de havenmeester verwezen. Als we ons daar melden en gelijk maar liggeld betalen, die niet mis is, zegt deze van niets te weten en niet te weten wat hij voor ons kan doen. 

Als er een nederlander vanmorgen binnen gekomen de vlag al uit het want haalt toch maar eens vragen wat zij hebben gedaan. Zij blijken alleen gebeld te hebben, daarna het formulier ingevuld en verstuurd en zijn vervolgens teruggebeld dat het akkoord is. Toch nog maar eens bellen. We krijgen allemaal excuses en het telefoonnummer van de border force die ook excuses aanbiedt want onze aanmelding is wel aangekomen maar blijkbaar niet in behandeling genomen. We worden vervolgens binnen 20 minuten teruggebeld dat alles akkoord is we van Engeland mogen gaan genieten. Ach ja, dus wat is nu de beste weg. Wij denken bellen, formulier invullen en klaar.

De wandelschoenen aan en maar eens kijken hoe Ramsgate er nu uitziet na 16 jaar. We lopen langs de boulevard en komen bij een strandje. Aan de noord zijde van de haven zijn ze luxe appartementen met hotels aan het bouwen. De helft is bewoond met mooi uitzicht over strand en zee. 

We lopen door het oude gedeelte naar de winkelstraat en weer terug naar haven. Ons beeld van vroeger moeten we bijstellen, het ziet er minder armoedig uit dan in onze herinnering.

Er is ook een kleurijke trap aan de boulevard waar tekeningen van schoolkinderen hangen.

De Qvlag in het want

We verlaten de marina en denken dat de marifoon het niet doet. Bij het melden op VHF 71 geen enkele reactie. mmm, tja we gaan wel een oversteek doen. We wachten nog maar af, als er een vrachtschip zich meldt weten we dat de marifoon het echt nog wel doet. Ze hebben geen zin zeker om te antwoorden aan een zeilschip. Nou prima, we houden de ais in de gaten en varen naar buiten. De wind is helaas west en iet zoals voorspeld noordwest tot noord. Wat doen we? We hijssen de zeilen en gaan toch maar onderweg. Oostende of Nieuwpoort is ook nog een optie. Hoog aan de wind komen we boven de geul naar Antwerpen uit. Na een klap gemaakt te hebben komen we in de geul uit door de stroming. De wind is ook niet heel hard dus de voortgang valt wat tegen. Toch de motor maar bij om de geul over te steken. De wind draait na een tijdje toch ten gunste en de motor kan weer uit. Wel komen we steeds meer noordelijk naar de shippinglane naar het oosten. We worden dan ook de "wandelaar" opgeroepen wat ons plan is. We besluiten lager te gaan varen en zuidelijker aan te houden. Als de wind nog meer draait komen we zo ook precies op koers naar Ramsgate te liggen. Prima dus. Als we verder westelijk komen valt de wind weer weg maar varen we halve wind. John vindt het tijd voor de Genaker, maar ja welke lijnen moeten we dan allemaal hebben. Een blok erop de spiboom met de val vast en als de genaker open gaat missen we toch nog een neerhouder. De blauwe lijn er ook aan en dan gaan we ineens 4 knopen sneller als daarvoor. Het staat er nu mooi op en we gaan nu vlotter de goede kant op.

De gele Qvlag hebben we maar op tijd gehesen want wie weet vergeten we deze en de engelse zijn meestal wel echt van de regeltjes. Wij niet zo maar voor nu houden we ons er toch maar aan.

De shippinglanes lopen nu wel flink heen en weer maar vooralsnog is het rustig pas op de tweede route hebben we ineens 6 schepen van west naar oost en andersom. We zijn met de genaker en ais goed zichtbaar. We hoeven dan ook niet uit te wijken. De zeeschepen gaan of net voor of net achterlangs ons.

Voor de eerste keer op de Quiddity eten onder zeil maken. Bekijken waar wat neer te zetten zodat het op het toch wat rommelige zee niet door de kajuit heen vliegt. We zijn net bij de eerste bank voor de engelse kust aangekomen. Waar de zee wat rommeliger is dan op open zee. Maar ik weet alles in de pan te houden en het in kommetjes op te dienen. Ook het koffie zetten gaat zonder problemen.

Voor de aanloop ton naar Ramsgate gaat de Genaker er af en sturen we de geul in. Er staat een flinke dwarsstroom. Bij de echte ondiepte, het is ook nog laag water als we aankomen, zetten we de motor bij en varen we zijwaards richting haveningang. We krijgen toestemming om door te varen en leggen aan op de aangewezen plek door de havenmeester. Aangekomen in Ramsgate. Dat is lang geleden dat we hier geweest zijn.

John vult het C1331 verder in met aankomst gegevens en dan komt de borrel op tafel.

Teveel wind of te weinig wind

We hebben een middagje Ijmuiden op het strand gedaan waarna we al zandhappend,( vanwege de harde wind), hebben besloten naar Scheveningen te varen. Oversteken naar Engeland is (nog) niet handig omdat er westenwind wordt voorspeld en dat zou een flink kruisrak worden. 

De wind werkt ook niet zo mee richting Scheveningen. We moeten steeds hoger sturen en de golven staan nog naar de wind van gisteren. Het wordt daarom een hobbelig tochtje. We krijgen van de havenmeester een box toegewezen omdat we het plan hebben om morgen rond 6 uur te vertrekken richting zuiden. We zien wel hoever we zin hebben en wat we met wind en stroming gaan tegenkomen. S'avonds trakteren we ons zelf op een griekse schotel op het terras.

Best vroeg 6 uur op staan in de vakantie maar de zon schijnt volop en we hebben een doel vandaag om een eind zuidelijk te varen.
Tot aan de maasmonding kunnen we zeilen maar de wind zakt steeds verder weg. Om de geul vlot over te steken dan toch maar de motor aan. We melden ons bij de MW1 boei op kanaal 3. Het is niet druk dus gas erop en gaan. Nog even denken we er aan om zeeland in te duiken maar bij de sluis van de Roompot moeten we 6 uur wachten op laag water aan de steiger. Daar hebben we met dit mooie weer geen zin in. We tuffen door naar het zuiden en besluiten in Zeebrugge de marina op te zoeken. Vlak onder de kust begint de wind er weer wat bij te komen maar we gaan nu maar door op de motor. De port control op kanaal 69 is niet heel vriendelijk. Wij moeten hem 3 keer aanroepen voor reactie en tegen een aantal zeilers die net naar buiten gaan is hij sjacherijnig over de route die ze varen. Deze is niet voldoende stuurboord naar zijn zin. In de marina worden we vriendelijk ontvangen door de havenmeester.

Nog een dag zonder wind wordt er voorspeld. Omdat de tocht van Schevingen naar Zeebrugge best taai was op de motor besluiten we een dagje te blijven liggen. We halen de fietsen te voorschijn en gaan op weg naar het strand van Knokke. Het is een prachtige dag met hoge temperaturen. We ploffen naast de zeilschool neer en duiken de zee in. Deze is fris maar te doen. Met uitzicht op de lessende zeilers is het aangenaam vertoeven. Het echte vakantiegevoel. Nog een ijsje op de terugweg en dan gaan we ons voorbereiden op de tocht van morgen.

We hebben besloten om naar Engeland, Ramsgate over te steken. De wind zal naar het noorden en noordoosten draaien dus dat is een prima richting voor de oversteek vanuit Zeebrugge. I.v.m de Brexit moeten we wel een C1331 invullen waarin we onze aankomst bekend maken. We krijgen hem wel 4 keer retour omdat er steeds iets ontbreekt en het formulier ook uit meerdere tabbladen bestaat. Maar dan krijgen we bericht dat het volledig is en dat we deze moeten aanvullen als we aangekomen zijn.

Fonteinkruid

We zijn met af en toe vlagen van 5 bft aan de wind naar Enkhuizen gezeild.
Boeken maar gelijk 2 nachten want morgen worden flinke buien en 7 bft voorspeld. snacht's horen we de wind al aantrekken. Smorgens schijnt af en toe tussen de buien door de zon. John gaat met een sopje het teakdek verder oppoetsen. Zijn zeilbroek aan en poetsen maar. Ondertussen sla ik proviand in voor de komende dagen. We weten nog niet zo goed wat we gaan doen. Misschien naar Makkum of toch naar Amsterdam en via Ijmuiden of naar de overkant of zuidelijk uit.

Na een dagje wat minder zomers weer worden we met zon wakker. De wind wordt noordwest voorspeld dus hebben we bedacht naar Ijmuiden af te zakken. Door de sluis heen staat de wind echter meer west en draait door naar zuidwest. Ook staat er meer wind dan gisteren voor vandaag was voorspeld. Aan de wind naar het paard van Marken. 

We lopen ruim 7 knopen aan de wind de goede kant op tot we voor Edam steeds meer snelheid verliezen. Als snel zien we dat er een hele sliert fontienkruid achter het roer hangt. Tja dat schiet niet op. We proberen nog wat achteruit te varen en ervan verlost te raken maar het water zit gewoon tjok vol planten. Bij de vaargeul gekomen gaan we nog 3 knopen vooruit. We steken de geul over en John trekt zijn zwembroek aan. Met duikbril op gaat hij te water en weet het roer en de schroef te bevrijden van de planten. Als we richting de Schellingwoude brug varen voelen we nog steeds planten. Deze zullen wel aan de kiel hangen. Bij de wachtsteiger zien we een hele bos naast de boot te voorschijn komen. Met de pikhaak proberen we ons hiervan te ontdoen.

De brug draait en we varen door naar de Oranjesluizen. We kunnen net mee en leggen aan naast een stel duitsers. Ze lijken wel aardig maar als de deuren van de sluis opengaan gooit de man zomaar de achterlijn los. Voor ons liggen nog boten vast en we drijven door de wind pardoes op een kleiner bootje aan de stuurboord zijde van de sluis. De man probeert uit alle kracht ons af te houden. Dit lukt ter nauwernood. Iedereen boos omdat ze dachten dat we zelf los hadden gegooid. John weet de schade te beperken maar we krijgen veel boze blikken onterecht toegeworpen. Hierop besluiten we halverwege het kanaal te stoppen, inmiddels half 5 vinden we het genoeg. We voelen ook nog steeds weerstand van het wier. John trekt zijn zwembroek weer aan en gaat het vieze noordzeekanaal water in. Hij haalt er echt nog een hele bult wier onder vandaan.

Morgen zien we weer verder wat we gaan doen. In ieder geval door naar Ijmuiden.

Zoet naar Zout naar Zoet

We zijn rond het middaguur door de sluis bij Den Oever. We gaan naar Den Helder. In de marina is het niet druk. We worden vriendelijk ontvangen door de havenmeester en de lijntjes worden aangepakt.

Maandag 4 juli zijn er in het hele land boerenprotesten en daar doen de vissers lustig aan mee. Met veel getoeter worden we smorgens om half 7 wakker gemaakt. De trekkers staan bij de oprit van de Tesco ferry naar Texel en de vissers hebben zowel de veerhaven als de marine haven geblokkeerd. Rond 11 uur wordt het protest opgeheven en gaan we naar Oudeschild op Texel. Ook hier is het niet heel druk. We zoeken een box met de kop in de wind.

Blijven een dagje op texel, de schipper is ook jarig dus met de fiets een beetje gunstig rekening houdend met de best wel straffe wind op zoek naar koffie met gebak. We komen uit in Oosterend. Een gezellig klein dorpje. Bij de plaatstelijke supermarkt broodjes en kaas mee die we achter de dijk met uitkijk op het wad nuttigen. 

Donderdag komt er veel wind aan en regen. Tja dan is fietsen op Texel ook niet fijn. We besluiten naar ontbijt weer naar Den Oever te varen het zoete water op met eindbestemming Enkhuizen. We lopen weer hard onder vol tuig met af en toe in de vlagen 5 bft. 

Langzaam maken we de boot ons steeds meer eigen en begint het relaxte vakantiegevoel de overhand te krijgen.

Wat een wind

 De auto vol geladen met de laatste spullen en proviand voor de eerste dagen vakantie.

Nog 2 jerrycans Diesel in de dieseltank en de watertank gevuld met water gooien we rond het middag uur los.

Onze eerste etappe is naar Medemblik. Er staat een beste wind die af en toe aan trekt tot in de vlagen 30 knopen. We zeilen alleen op het voorzeil en gaan zo rap op onze bestemming af.
Ruim voor etenstijd leggen we aan in de haven. Gaan we naar de pizzeria of lekker relaxed in de kuip eten. Er wordt gekozen voor het laatste om heerlijk in het zonnetje van onze eerste vakantiedag te genieten.

Er staan nog een aantal zaken op ons " nog aan te schaffen lijstje" daarom smorgens eerst naar de watersport winkel. Zeillaarsen en een paar gastenvlaggetjes worden aangeschaft. We hijssen in het want het verkregen friese vlaggetje dat ik van de collega's in Leeuwarden als dank heb meegekregen.
Deze moet op de foto uiteraard als bewijs.

We blijven liggen vandaag en genieten van het mooie weer. We passen ook de bimini op de boot. We weten nu hoe hij moet worden bevestigd maar halen hem er toch weer af. De komende dagen wordt het niet heel erg warm, denken hem nog niet echt nodig te hebben.

Harderwijk wordt ook nog achterop de spiegel geplakt. Vanavond na alle werkzaamheden samen met zeilvrienden van de Greymax naar de Pizzeria.

Morgen gaan we noordwaarts na de koffie