Het Trollhätte kanaal door en het zoute water op

We hebben prima geslapen achter het anker. We varen het laatste stukje door de geul en hijssen dan de zeilen. De genaker kan er ook op zodat we mooi vlot naar Vänersborg zeilen. Dit voelt wel heel lekker na zoveel op de motor bezig te zijn geweest. We moeten 2 bruggen door eerst een verkeersweg en dan een spoorbrug. Via de marifoon kanaal 9 vragen we hoe lang de wachttijd is. In de pilot van Vleut staat dat de spoorbrug openstaat mits er een trein komt maar die hebben we al vaker meegemaakt. Hier is het een half uurtje wachten voor de brug wordt geopend voor ons en inmiddels nog een aantal boten die zijn aangekomen. Na de spoorbrug bakboord uit de marina in. Hier hadden we iets meer van verwacht na wat we op internet hadden gelezen. Het is een kleine haven met vingersteigers die te smal, te kort zijn en waar er te weinig staat. We kunnen wel met de neus aan de kade met heklijnen op de achterkant van de boot. We steken wel flink uit maar volgens John kan het en er volgen nog heel wat boten zodat ik me wel een beetje druk maak over hoe we hier weer weg moeten komen zonder schade. Eerst maar een drankje met de Doris op de kant napraten over de wel heel mooie plekjes van de afgelopen dagen.

We komen inderdaad doordat er ook al een aantal boten vertrokken zijn prima weg van de ligplaats als we rond half 10 vertrekken. De eerste brug opent mooi vlot en we kunnen de sluis zo in met de boten die al eerder waren vertrokken. We gaan naast een andere boot zodat we niets met lange lijnen hoeven want het zakt hier toch al 7 meter naar beneden. Tot aan Trollhätte hebben we dan nog een verkeersbrug en een spoorbrug althans dat dachten we maar toen waren we pas bij Spikon. We moeten hier bij de verkeersbrug wachten op een vrachtschip in tegenovergestelde richting.

Dan volgt nog een loopbrug waarna we net een plekje in Trollhätte hebben recht voor de sluistrappen. Mooi geweest voor vandaag. Morgen weer verder.

Na de lunch gaan we rondwandelen en bij de impossante sluizen kijken. Eerst 10 meter naar beneden en dan met de sluistrap 3 maal 7 meter naar beneden. Daar moet je dan ook sluisgeld betalen in de eerste sluis. We lopen langs de oude sluizen complexen waarbij de oudste van 1800 is. Indrukwekkend dat men dat in die tijd al kon realiseren met de middelen van toen. 

Op internet vinden we dat er aanvraag is tot het realiseren van nog grotere sluizen die dan in het jaar 2030 klaar zouden moeten zijn. De vrachtschepen worden steeds groter en dan voldoen de huidige niet meer.

S'avonds komt er nog even een vrachtschip langsschuiven die door de sluizen gaat.

We zijn al vroeg op. Om kwart voor 9 gaan we met nog 5 schepen voor de sluis liggen om aan te geven dat we er in willen. We mogen om exact 9 uur invaren. Eerst gaan we naast een zeilboot omdat de trappen allen zijn bezet. Dan gaat de sluisdoor achter ons weer open en mogen er nog een aantal boten invaren. We schuiven verder naar voren naast een deense motorboot. Dit blijkt een goede zet want deze man en vrouw zijn super relaxed en we schuiven zo met ze helemaal naar beneden. Het is echt indrukwekkend om met dit verval en je eigen boot door deze sluizen te gaan. 

Daarna is het 10 mijl varen voor de laatste sluis. Hier komen we naast een grotere motorboot te liggen. Deze man doet wat nerveus en ligt niet echt vast maar is steeds met zijn motoren en boeg en hekschroef aan het corrigeren om bij de wand te blijven. Dan nog weer een brug die op zich laat wachten tot die open gaat. Net als we met z’n alle ongeduldig worden gaat deze open. We beginnen de sluizen en bruggen echt wel zat te worden en vooral het wachten. De sluizen hebben we nu gehad alleen nog een paar bruggen. De rivier Gota meandert door het landschap en er is veel groen aan beide zijde. Af en toe staat er een groepje koeien in het water langs de kant.

Het is een warme dag met af en toe wat vlagerige wind. Als we in de buurt van Götenborg komen moeten we een verkeersbrug door waar een zweed aangeeft al een uur te liggen, geen reactie van de brugwachter krijgt. We maken vast aan de kant en als alle zeilboten uit ons groepje er zijn gaat de brug ineens op bediening. Prima dan kunnen we door. Bij de spoorbrug gaat het vlot en dan nog de laatste brug in Götenborg die aangeeft dat deze om 6 uur draait om een vrachtschip door te laten waar we mee door mogen varen. Ach ja een half uurtje wachten kan er nog wel bij. Daarna is het doorvaren onder de hoge brug van 45 meter en zijn we weer op zout water. We zoeken een plekje in de marina Langedrag.

Toch nog dagje motorboot, we bezoeken bijzondere plekjes

Als we op staan is het nog een beetje regenachtig maar de zon probeert er al door te komen. Vandaag is nog een beetje een overgangsdag naar mooi zomer weer volgens het weerbericht. John levert bij de sluiswachter de pasjes van de faciliteiten in het Gotakanaal in. We kunnen gelijk om 9 uur invaren. We zijn de enige op dit tijdstip die het meer op willen. Als we buiten de sluis zijn ruimen we de lijnen en de stootwillen op. 

Eerste stuk is pal tegen de wind in en tussen wat smalle stukjes door om op open water te komen. Af en toe regent het toch nog iets. Helaas valt de wind volledig weg als we op open water zijn dan maar op de motor verder. Wij moeten iets omvaren naar Mariestad omdat de brug tussen de eilanden Torsö en Fågelö te laag is voor ons.

Het is een mooie route die we volgen via de betonde geul. We vinden een plekje aan het einde van de geul aan achterboeien waar we onze gekochte haak weer eens kunnen gebruiken. Mariestad heeft een heel oud gedeelte met houten huisjes in de traditionele kleuren, geel, lichtblauw en wit. We bezoeken de domkerk uit de 15^e eeuw. Wat opvalt is dat er veel blauw zit in de versieringen in de kerk. Uiteraard wordt de supermarkt ook bezocht om de voorraad weer aan te vullen.

S’avonds lopen we nog een rondje langs de rivier en komen bij het landgoed “Marieholm”. Dit landgoed stamt uit de 16^e eeuw. Was ooit van hout maar is herbouwd in beton. We lopen ook nog even naar het begin van de invaart waar we op één van de vele schommelbanken plaatsnemen om van het uitzicht over het meer te genieten. In de verte zien we steeds meer blauwe lucht aankomen. Zomer is in aantocht.

We gaan toch nog even met een jerrycan bij het tankstation Diesel bijhalen. Er is dan wel zomer beloofd maar ook heel weinig wind. We halen de fokkehoes er toch af in de hoop dat we vandaag toch wat kunnen zeilen. Eerst een stuk tussen de eilandjes en rotsen door en de geul goed volgen dan kan het zeil omhoog. Dat gaat eerst best wel aardig. We gaan met 5 knopen de goede kant op. Langs de kenmerkende tafelberg, Kinekulle, 305 meter hoog. De wind zakt steeds verder weg. In de verte zien we het slot Läckö al maar dan moeten we nog zeker wel 10 mijl varen en met 2 knopen op de teller wordt dat wel een latertje. Dan toch de motor maar weer aan en de zeilen naar beneden. Hoe dichter we bij komen hoe sprookjesachtiger het slot er uit ziet. We weten niet zeker of we wel voldoende water hebben om naar binnen te komen. We volgen het geultje dan roept Wim ons toe die hier net voor ons naar binnen zijn gegaan dat we goed aan de groene kant moeten blijven. Dit doen we op zijn advies maar dan bij het indraaien om aan de steiger te gaan liggen lopen we toch nog vast. Even terug en opnieuw en dan met de boegschroef de draai korter maken om aan de hekboei achter en de neus aan de steiger te komen liggen. Tja, we liggen maar of we morgen weer makkelijk weg komen. We gaan het zien. Er is geen wind voorspeld dus zal wel goed komen. We maken een wandeling langs het slot en door een stukje natuur. Gaan aan de overzijde van de zon en het uitzicht genieten. Wat een sprookjes plek is dit.

Tja, we gaan toch maar weer verder. Op zoek naar een ankerplekje. Vandaag nog super mooi weer in de voorspelling en morgen prima wind om naar Vänersborg, ingang van het Trollhätte kanaal te zeilen. Dat willen we wel maar het mooie plekje laat ons niet zo maar gaan. Als de touwtjes los zijn lopen we al vast. Nog wat wikken en trekken en dan met de boegschroef draaien. We lopen nog 2 keer vast en dan zijn we toch echt weer de geul uit. Tja, 2.10 meter diepgang is niet altijd even handig. We varen het scherengebied door langs diverse mooie plekjes en de plaatsjes Spiken en Kallandso komen door een smal gaatje op de Strömsund door, tussen een paar betonsokkels. 

Dan komen we op wat ruimer water. We zien een ankerplek waar al best wat speedboten liggen. We kijken nog even verder. Dan denkt John dat een plekje idilisch is maar dan moeten we een haakse bocht door de geul maken en lopen we wederom vast. Tja, ook iets door de geul voelen we grind onder de kiel. Nee, dit gaan we maar niet doen. Een heel klein stukje terug zit een ankerplek met 6 meter water dat lijkt beter geschikt. Als we daar naar terugvaren komen er net wat bootjes uit maar verder is de ankerplek leeg. We laten het anker zakken. Dit lijkt prima plekje tussen 2 eilandjes in en schijnbaar een inham. Echter komen er steeds bootjes langs die verdwijnen tussen het riet en er komen ook weer bootjes vandaan. John blaast de rubberboot op om op onderzoek uit te gaan. Sommige bootjes varen in en komen ook weer terug maar er zijn er ook die verdwijnen en we niet terug zien. Op de kaart zien we geen echte doorgang. Als we de staakjes volgen naar het riet komen we op een soort van groene sloot. 

We varen deze in en uiteindelijk komen we bij een steigertje waar ook een parkeerplek is en wat huizen staan. We zien niet iets waar we een ijsje kunnen scoren helaas. Dan maar weer terug en een drankje in de kuip. Het is inmiddels zo warm dat we ook wel behoefte hebben aan een plons in het water. We hebben gisteren bij het slot ook al even heel kort gezwommen. Uiteindelijk blijkt het water wel heerlijk verkoelend en plonsen af en toe er lekker in. Voor het eten afdouchen en de rubberboot weer opruimen. Als we met koffie in de kuip zitten nemen het aantal bootjes die heen en weer varen af en wordt het een heerlijk rustig ankerplekje.

Meerdere sluizen met veel, heel veel wind. geen aanrader.

Voor 9 uur liggen we al voor de eerste brug, daarna volgen een dubbele sluis, 3 sluizen aan een, en nog 2 dubbele sluizen. Een deense mevrouw is heel nerveus en weet ons te overtuigen om aan bakboord door de sluis te gaan zodat zij aan stuurboord kan. Wij komen zo wel aan de hoge wal te liggen. Bij de eerste 2 sluizen gaat dit goed maar bij de 3e wordt het met de toenemende wind al wat minder leuk en moeten de spierballen van John ingezet worden om de boot vast te krijgen aan de wal. Bij de laatste dubbele sluis worden we gewaarschuwd voor veel wind omdat er geen beschutting van bomen is. De eerste sluis gaat nog maar bij het doorschuiven naar de 2e sluis en dan de 2 lijnen op de kant meenemen en vervolgens de achterlijn door de ring halen. Dit lukt niet, gelukkig staat er een grote bolder en bindt de achterlijn daar aan vast maar ik hou de voorlijn zo niet. John zegt de sluiswachter de voorlijn vast te maken door de voorste ring. Dit gaat allemaal met de boegschroef op volle toeren mee laten werken waarna John de lijnen goed moet doorhalen en terugzetten op de boot gaat met veel spierkracht gepaard en gelukkig zonder schade maar net goed. We besluiten bij de eerstvolgende steiger aan de kant te gaan. We hebben wel even genoeg sluizen gehad met deze wind. We liggen nu bij Norrkvarn. Er is een miniatuur Götakanaal van dit deel waar de jeugd zich mee kan vermaken en er is een hotel/ restaurant. We halen er maar een ijsje en genieten in de zon op het dek daarvan en komen bij van de fysieke inspanningen van vandaag.

John is jarig en er staat de hele dag regen op de verwachting. John gaat maar eens vragen of er plek in de volgende plaats Lyrestad is. We moeten dan 2 enkele sluizen door en er is geen wind. We gokken er op dat er niet veel boten varen vandaag. Er is plek en we mogen in komen varen van de sluiswachter als we klaar zijn. De zeilpakken aan en gaan dan maar. We liggen inderdaad alleen in de sluizen. Nog een brug door en dan een plekje aan de kant uitzoeken. Zo dat ging een stuk relaxter dan gisteren. We kijken wat de pizzeria is voor vanavond en halen wat boodschappen bij de supermarkt. Niet zoveel keus maar geen idee wat we morgen weer treffen. De Pizzeria is een soort cafetaria maar de pizza smaakt ons prima. Omdat het daarna droog is lopen we nog een rondje langs de kerk. Op de terugweg wijst een oudere dame naar het wegdek. Eerst zien we niet wat ze bedoeld maar dan zien we van alles springen. Er zitten allemaal jonge kikkers/padden op het wegdek. Tja, die gaan het ongetwijfeld niet allemaal redden naar de overkant.

Laatste stukje Götakanaal

We verwachte dat de spoorbrug die standaard openstaat mits er een trein aan komt wel om 9 uur open gaat. Samen met nog 3 boten liggen we ervoor te wachten. Zeiljas aan want regen is weer op het menu. Dan staat er op het informatiebord dat de brug tijdelijk buiten gebruik is. Tja, wachten dan maar. John wil proberen te achterhalen wat de wachttijd gaat worden en dan springen de lichten ineens op rood-wit wat betekent dat de brug open gaat. Mooi, half 10 kunnen we erdoor. Met ons vieren passen we precies in de eerste sluis. Er staat geen wind en de regen blijft ook weg. We schuiven zo de 3 maal 2 en een enkele sluis door dan doen we de laatste dubbele ook maar dan hoeven we nog maar 1 sluis om uit het kanaal te zijn. We gaan in het kommetje voor de laatste sluis in Sjötorp aan de steiger. De dreigende lucht klaart steeds meer op. Het plaatsje Sjötorp is meer vakantie/ camper/ en uitgang kanaal dan een echt dorp. Er staat nog een kerkje en er is een heel klein supermarktje met niet zo heel veel keus. De Doris ligt ook aan de steiger en die nodigen we uit voor een borrel. Kunnen we toch nog een beetje John zijn verjaardag vieren. We worden verrast met een kadootje. Lief.

Uiteindelijk een hele mooie dag die pas rond 19:00 uur wordt afgesloten met een klap onweer in de verte en een paar dikke regendruppels.

Gaan we al verder of blijven we dagje liggen. Tja die vraag hebben we afgelopen 3 weken vaak gesteld. Ook wel handig, liggeld is toch al betaald. We mogen officieel in alle havens maximaal 5 dagen blijven liggen. Dat is ons niet gelukt, max is 4 dagen geweest. Dan ken je ook wel elk straatje en steigerplank.

We halen nog een keer de fietsen te voorschijn en gaan kijken wat de natuur van Sjötorp te bieden heeft. We fietsen een stukje naar het zuiden en komen dan op een bospad terecht, net te smal om te fietsen. Het wordt dus ook een wandeltocht. Dan vinden we een weggetje dat ergens heen lijkt te leiden. Er staat ook natuurreservaat op een bord. Eens kijken of we zo bij het meer uitkomen. We komen bij een rustige camperplek terecht met uitzicht op het meer. Een stukje verder komen we door nogmaals een stuk bospad over te gaan bij scheren uit langs het meer. Mooi stukje natuur.

We zijn net op tijd terug bij de boot als de voorspelde langdurige regen van vandaag nu toch echt valt. Helaas klopt het weerbericht nu wel maar bevestigd dat het goed is dat we zijn blijven liggen. Geen wind en wel langdurige regen. Maar de zomer schijnt er aan te komen.

Weer even zeilboot

Met 9 boten schuiven we door de 3 bruggen en kunnen in pakketjes snel door de snel bij Motala. Zo kan het dus ook. Als we wat ruimer water hebben hijssen we de zeilen. Zo dat lijkt wel een eeuwigheid geleden. Er staat een beste bries het rif hoeft er net niet in omdat we al snel de zeiler ruimer kunnen zetten. Als we vol op het meer zitten neemt de wind ook nog af. We lopen wel 7 knopen de goede richting op. We willen nog even bij een hoge wand kijken, de hoge Omberg(282 meter hoog) en dan mogelijk voor anker maar dan moet de wind wel blijven en langzaam neemt deze helaas steeds verder af zodat we uiteindelijk meer liggen te dobberen dan voortgang hebben. We kijken hoever het nog is, tja zo doen we er nog 8 uur over of gaan we toch terug naar het plaatsje Vadstena. We besluiten het laatste, keren om en halen de zeilen weer weg. Op de moter zijn we in een uurtje in de haven. Hier blijken ze weer met een reserveringssysteem te werken via een App. Als we een plekje hebben gevonden die niet is gereserveerd zetten we deze snel vast en betalen. Dit lukt zowaar via de QRcode. We zijn er eigenlijk niet van maar willen ook niet weer hoeven te verkassen. Het zijn wel heel bijzondere plekken. Je ligt schuin tussen de palen. Als er een duitse kortere boot naast ons komt kijken we zo recht bij hun in de kuip. Wij zitten nog enigszins wat prive. Na een broodje het slot maar eens bekijken. Verder is het een verrassend leuk en gezellig plaatsje. Met meer winkels dan in Motala.

Bij de kloosterbar kopen we een ijsje en genieten van het uitzicht over het meer in de zon. Prachtige dag vandaag.

We gaan weer richting het vervolg van het kanaal bij Karlsborg. Er staat nog 1 dag heel mooi weer op de verwachting en zouden dan graag op het meer Viken willen ankeren. Dit is het hoogst gelegen meer van Zweden op 91,8 meter boven zeeniveau.

Bij Forsvik nog 1 sluis omhoog dan komen we in een bijzonder stukje natuur. Het geultje is heel smal eerst door “Bilströmmen” en dan door “the Spetsnäs Canal” slingeren. Het is er zo smal dat de passagiersschepen hier met springen op de kant op de grote bolders doorheen getrokken moeten worden. Aan beide zijde is een soort moerasgebied met waterpartijen met vele bloeiende waterlelies.

Na dit smalle deel zoeken we een ankerplek buiten de vaargeul. Het is mooi weer en er staat weinig wind. John waagt zich nog even in het water, de temperatuur van het water is nu ongeveer 20 graden. De Sup wordt ook nog opgeblazen. Even peddelen langs de waterkant. Af en toe vaart er een boot langs. Prachtige plek midden in Zweden.

Om 9 uur kunnen we de eerstvolgende brug door. De fokkehoes nog even snel om het voorzeil. We worden weer een tijdje moterboot en er staat weer regen in de voorspellingen. Als we nog een smal stuk tussen muren met bolders en groene en rode staken door zijn wordt de lucht steeds donkerder. Het zeilpak aan en ja hoor dan barst het weer los. Het is bubbeltjes regen, geen wind en hele grote bellen op het water. Als we bij de eerste sluis, Tatorp, aankomen om naar beneden te gaan, wel 50 cm, is het weer droog. Deze sluis wordt met de hand bediend. Op de boot voor ons is een jongetje aan boord die de sluiswachter mag helpen met het bedienen van de handbediende sluis. Nu volgt een dag met alleen maar bruggen. We komen nog 2 aanlegplekken in de natuur tegen. De ene ligt in het weiland bij een camperplek en de koffie/ijstent ziet er gesloten uit. Bij de 2e is wel wat meer leven. Toch besluiten we naar de volgende plaats Töreboda door te varen. Daar bemachtigen we de een na laatste plek, helaas geen stroom op de steiger. Vooraan liggen een paar hele grote moterboten die de mooiste plekjes met stroom hebben ingepikt. Ze blijken hier te liggen voor een fesitval dat komend weekend plaatsvind. Er is niemand aan boord. We doen wat boodschappen en zien dat het dorpje zelf niet zo heel veel te bieden heeft dan de supermarkt. Aan de overzijde is een camping met zwembad. Daar is op de 2e avond dat we hier liggen live muziek. Na een regenachtige dag is de avond prachtig dus met een dekentje om en een borrel genieten we er van in de kuip.

Op naar 87 meter boven zeeniveau

Er wordt weer een dag met veel wind en regen voorspeld. Maar eens navraag bij de sluiswachter hoe de situatie aan de overkant van het meer Roxen is. Daar moeten we een sluistrap met 7 sluizen door en in de schippersguide staat dat er wachttijden kunnen voorkomen. De sluiswachter geeft aan dat er geen bijzonderheden bekend zijn en je onder aan de trap wachtplekken hebt. We gooien los en kunnen gelijk de sluis in. Er achter zit een spoorbrug. We moeten een half uurtje wachten voor we door de brug kunnen. Dan maar een kopje koffie en een beetje schoonmaken in de kuip. Om de buien van eind van de middag voor te zijn gaan we op de motor naar de overkant. Het is ongeveer 2 uurtjes varen. Er ligt 1 boot te wachten. We hopen dus snel naar boven te kunnen. Helaas werkt het anders. De kant waar we tegen aan liggen is een stenen muur met een balk net boven de schuurlijst. Niet zo fijn als er veel wind komt want dan liggen we hier lagerwal niet heel gunstig. We vragen of we wel vandaag naar boven kunnen. Dit gaat wel lukken volgens de sluiswachter. Uiteindelijk mogen we na 3 uur naar boven met nog 2 andere boten. Wij zouden voorin moeten echter denkt de Deen die bij ons ligt te wachten daar anders over en glipt snel voor ons naar binnen. Hierdoor kan een kleine Etap bijna niet mee. Uit eindelijk lukt het allemaal maar gaat het niet eenvoudig. Het is hard werken om veilig door de sluizen heen te komen. Bij de 5e sluis wordt de lucht wel heel donker. De fleece maar aan, zonder zon is het een stuk frisser. Dan ineens een onweersschicht en voor we het weten komt de regen in hele grote hoeveelheden naar beneden. John heeft nog net zijn zeiljas aan kunnen trekken maar ik ben tot op mijn ondergoed nat. Als we boven aankomen is de regen iets minder zodat we bij het aanleggen tussen de drijfsteigertjes van een medezeiler hulp krijgen bij het aanleggen. Als we goed vastliggen eerst maar een hete douche en een borrel om op te warmen. De kachel zetten we ook maar even aan om het vocht uit de boot te krijgen.

We blijven een dagje liggen in Upper Berg in een grote kom met flink aantal ligplaatsen. Tussen de buien door maken we een wandeling langs de 4 maal 2 sluizen die we morgen door moeten. De natte kleding de wasmachine in met nog wat andere was. Daarna alles in de droger. Het werkt allemaal prima zo langs het kanaal.

We gaan ook nog even in de kloostertuin kijken en de ruine “Vreta Abbey”. De Pioenrozen staan prachtig in bloei verder zit het meeste nog vol in de knop.

Om 8 uur liggen de eerste boten al voor de sluis te wachten. Er is vanmorgen weer regen voorspeld. We sluiten toch maar aan om ook de 4 maal 2 sluizen door te kunnen. Rond 11 uur mogen wij invaren samen met nog een hollander en een Marieholm. Dan gaat het snel in een treintje door de 4 maal 2 sluizen. Bij het afstappen en omhooglopen goed oppassen. Inmiddels regent het en zijn de steigers en de hellingen goed glad. Bij 1 van de sluizen komen we wel heel dicht bij de deur als we omhoog gaan. Bij de volgende sluis toch de lijn maar iets naar achteren om voldoende ruimte te houden bij de deur. We zijn blij als we de 8 sluizen hebben gehad zonder schade en valpartijen. Dan nog heel wat bruggen, stuk of 6 die elke keer als we aan komen varen gelijk open gaan voor ons. De zon is er inmiddels weer bij gekomen. Bij Borensberg nog 1 sluis zonder veel verval en die met de hand bediend wordt. Ik probeer de sluiswachter aan onze kant van de sluis te helpen maar een zweed die voor ons ligt vindt het te langzaam gaan en neemt het over zodat John net te laat is om er een filmpje van de maken. We vinden een mooi plekje aan de langssteiger. We kijken waar het tankstation zit en wat de prijs van diesel is. Dan met 2 Jerrycans onderweg en de dieseltank weer afvullen. Zo moeten we het kanaal in ieder geval door komen.

De volgende trap komt er alweer aan als we het meer Boren over zijn. Op de motor omdat er weinig wind staat en ook nog pal tegen. Zou dus een kruisrak worden. Als we bij de sluizen komen liggen er al 6 boten te wachten waarvan ook 2 grote. De sluiswachter komt overleggen wie met wie in de sluis past. Wij worden weer met de hollander ingedeeld maar helaas wel als groep 4 het is ongeveer half 11 en het zal wel een uur of 2 worden voor we verder kunnen. Als de eerste 2 groepen naar boven zijn wordt de sluisdeur niet meer geopend en begrijpen we dat er eerst boten naar beneden komen. Wij verkassen alvast naar de rechterzijde zodat we alvast goed liggen. Er ligt nog een grote motorboot die voor ons omhoog zal gaan en wij er achteraan. Ze schutten steeds met 2 groepen. In de verte zien we de rondvaartboot die vanmorgen naar beneden kwam over het meer aankomen. We zien de bui al hangen. Maar eens overleggen met de sluiswachter. De grote motorboot mag nog naar boven dan komen er weer 2 groepen naar beneden. Wij zijn waarschijnlijk als laatste aan de beurt want er komt nog een zeilboot aan en die willen ze met ons mee hebben. Uiteindelijk mogen we met z’n drieen om 17:00 uur naar boven. Dit geeft veel stress, eigenlijk zijn we te breed met z’n drieen. Zowel de hollander als wij moeten de boot goed in bedwang houden want er wordt echt wel met geweld gespuid. De boot gaat flink heen en weer en de boten komen af en toe wel erg dicht bij elkaar. We zijn blij als we zonder schade weer boven zijn. We weten een plekje in de boxen met drijfsteigertjes te bemachtigen. Zo hier blijven we een tijdje liggen denken we. Eerst flink bijkomen van weer een workout en stressvolle sluisdoorgang. Het was vandaag wel heel mooi weer en kunnen dan ook nog met een drankje in de kuip bijkomen.

Helaas worden we weer wakker met regen. We moeten wat proviand hebben. De fietsen toch maar te voorschijn. Rond 11 uur lijkt het wat droger te worden. Op zoek naar de supermarkt. We slaan voor een aantal dagen in en ook wat algemene voorraad die inmiddels ook wat minder wordt.

Na de lunch fietsen we naar Motala. We zien dat we alleen nog 3 bruggen door moeten waarvan een spoorbrug en 1 sluis met weinig verval om op het meer Vättern te komen. Waar we nu liggen in Motala Verkstad liggen we super rustig en met maar 6 boxen pal voor de sanitaire voorzieningen helemaal relaxed. Zondag staat er veel wind op de verwachting. We blijven lekker liggen en pakken de fiets wel om eea te bekijken. Smiddags lekker de zon er weer bij en genieten in de kuip. Na het eten lopen we naar de supermarkt voor een ijsje.

Wederom wakker met regen. Dan maar boekje lezen en nog wat was weg werken. Zo daar hoeven we, mits we niet weer doorweekt regenen, voorlopig niet meer over na te denken. Na de lunch naar het Motormuseum in Motala. Er staat veel meer in het museum dan alleen motoren. Buitenboordmotors, radio’s, Tv’s, telefoons, fietsen. Er hangt zelfs een vliegtuigje aan het plafond. Er staat zoveel dat je bijna niet weet waar je moet kijken.

S’avonds kunnen we nog een wandeling maken en koffie in de kuip drinken. Het is eindelijk droog geworden en de zon piept tussen de wolken door.

Met veel wind en zon kan je wel een eindje fietsen. We steken rechtover en komen bij een baai met strand Varamiken net boven Motala. Het strand is van heel erg fijn geel zand. Dat wordt geen zandkasteel bouwen. De kiters vermaken zich goed met deze wind. We gaan tegen de muur aan zitten zodat we redelijk uit de wind zitten. Mooi uitzicht met allerhande surfers, kiters en kayakers op het water. 

Op de terugweg nog even langs de sluistrap. Er ligt niet veel in alleen 1 grote motorboot en een passagiersschip.

Zomer en veel sluizen te passeren

 De avond was windstil en gaf een mooi plaatje in het Gotakanaal bij Soderkoping

Smorgens vroeg gaan al een groot aantal boten door de brug die elk half uur vanaf 9:00 uur wordt bediend. Wij gaan wat later op weg. De volgende sluis ligt vlak achter de brug en daar passen we lang niet allemaal te gelijk in.
Dat blijkt als we de brug zijn gepasseerd om 10:00 uur en de boten nog voor ons voor de sluis liggen. We leggen aan bij het eerste pontoon na de brug om rustig af te wachten tot de boten voor ons de sluis in zijn geschoven. Dan opschuiven naar de wachtsteiger waar de sluiswachter bepaald wie met wie de sluis in mag varen. Dit gaat wat onlogisch zodat wij met nog 1 andere in mogen varen. Deze sluiswachter moet ook nog 2 sluizen bedienen zodat we in de sluis mogen maar daar moeten wachten tot hij terug is van de volgende sluis. dit gaat ook zo bij de volgende sluis. 

Daarna gaat het vlot en kunnen we de sluizen elke keer invaren als we aankomen en worden we geschut. Het op de kant stappen met de lijnen en meelopen en dan met zo een aantal sluizen achter elkaar lijkt wel op een soort van workout. Om half 2 zijn we door het rijtje sluizen en kunnen we even koffie en een broodje eten op weg naar de volgende sluis. Er gaan ook nog een paar bruggen open en uiteindelijk zijn we rond een uur of 4 in de middag in Norsholm. Bij de laatste sluis wordt aangegeven dat de reguliere steiger vol is en we voor de tankplek mogen gaan liggen. Wel moeten we als er iemand wil tanken plaats maken. 

Als we in Norsholm aankomen ligt iedereen vrij ruim aan de langssteiger en moeten we inderdaad bij de tankplek gaan liggen. Tja, veel puf om van boord te gaan hebben we niet. Het is inmiddels echt zomers warm. De Doris ligt vooraan de langssteiger en vangt ons op. We worden uitgenodigd voor een drankje. Super gezellig en dit is echt wel het zomer gevoel.

We blijven een dagje liggen omdat we even moeten bijkomen van de inspanning van de doorvaart van de sluizen. Het is heerlijk weer. De meeste boten van de langssteiger zijn weer verder gegaan zodat wij daar nu een plekje innemen.

We poetsen de boot een beetje en een handwasje kan ook nog wel. smiddags de wandelschoenen aan. We vinden een pad achter de woonwijk door het bos. Eerst komen we bij het water uit dit is verder doodlopend. We kiezen een pad de andere kant op. Je loopt eigenlijk op de scheren waar een bos op groeit. Heel bijzonder maar niet vast te leggen op een foto. We zien nog wel iets bijzonders, 2 schoenen op een boomstam.

Het Gotakanaal op

We krijgen een sticker voor op de boot en een mapje met informatie en pasjes voor toegang WC, douche en wasmachines. Zodra we door de sluis mogen komt de sluiswachter ons ophalen. Het gaat allemaal heel relaxed. Wel gaat het heel anders dan we gewend zijn.

Werkwijze sluispassage:

Er moet iemand op de kant met de voor- en achterlijn, dit wordt Monique, varen blijft John doen dat is veiliger. Beide lijnen met een lus aan het eind. De achterlijn er omheen die wordt op de boot strak gezet. De voorlijn loopt door de klamp en een rol naar de lier waar de lijn bij het ophoog gaan in de sluis steeds strak wordt gezet. De achterlijn blijft gefixeerd. De stootwillen goed in de gaten houden dat ze tussen de ruwe muur en de boot blijven. Als de boot bovenaan de sluis is om uit te varen. De voorlijn los dan de achterlijn en weer aan boord stappen om weg te varen.

De eerste sluis hebben we gehad. We gaan gelijk aan de walkant. De boxen met van die korte rare zinksteigertjes met mooringringen zijn ook de smal voor ons. We trakteren ons zelf op een ijsje en ploffen op het gras neer. We zien huid van een slang liggen. Zou het echt?? Als we met een drankje in het gras zitten zien we ineens op de stenen naast de boot een heuze slang van wel een kleine meter. Hij glipt langs de muur het water in. mmmm, tja en nu. Na wat navraag en uitzoeken op google blijkt het een grasslang te zijn die ongevaarlijk is. We maken ons er maar niet te druk om maar als we s’avonds op onze slippers nog een rondje lopen dan zijn we wel zeer alert op de grond.

Na ontbijt gaan we voor de volgende sluis op 3 mijl afstand. Door mooi groen landschap met aan de ene kant grasland en aan de andere zijde een flinke berg varen we op ons gemak naar de sluis. 

We moeten even wachten op de 2 boten voor ons. De sluis is niet zo groot. De schutting gaat behoorlijk vlot zodat we al snel doorkunnen naar de volgende sluis. Helaas begint het flink te regenen. De regenjas aan en opdrogen zodra de zon er weer bij komt. De 2e sluis kunnen we bijna direct in. Met 2 kleinere boten past het allemaal net. De sluiswachters zijn super relaxed en vragen elke keer of je er klaar voor bent en of je door wilt of wilt wachten. Na de 2e sluis zijn we in Soderkoping. 

Hier gaan we maar eens rondkijken. Het is een zweedsdorpje met pastelgekleurde huisjes. We kopen wat lekkere broodjes voor tussen de middag. Af en toe valt er een stevige bui. Als het droog lijkt te blijven gaan we de berg aan de overzijde eens beklimmen. Aardig wat trappen op om op 57 meter hoogte bij de uitkijkplaats uit te komen. 

We lopen via het tegenovergestelde pad terug wat ons bij de brug brengt waar we hierna doorheen moeten. We lopen aan de kant van de haven langs het water langs prachtige bloemen terug naar de boot.

Inmiddels ligt de steiger aardig vol met boten die zowel west als oostwaarts gaan. Het is morgen midzomer. We zijn in afwachting wat dit hier brengt.

Midzomer in Soderkoping is een rustig familie feest. Bij de "bronn" is er smiddags muziek. Wij hebben een fietstocht gemaakt door de dichte naaldbossen van zweden. Via grindpaden zijn we een rondje gefietst door de stad " bleckstad" Er zit een jagermeister Garden waar koffie te koop zou zijn maar op Midzomer vrijdag even niet. We mogen entree betalen voor de muziek die later komt maar daar willen we niet op wachten. We fietsen verder en eten onderweg nog een appeltje.  Terug in Soderkoping nog even de bezienswaardigheden op de foto waaronder een molen.

Er ligt nog kunst in de rivier die door soderkoping loopt, een schilderspalet, libelle een uitvergrote dobber etc.