We hebben een wandeling gevonden naar de waterval die we vanaf de boot kunnen zien. Deze komt ook langs het landgoed de Baroniet waar Rosendal om bekend is. We kiezen ervoor om het landgoed te laten voor wat het is en het pad omhoog te nemen. Volgens het kaartje zou het een uur wandelen naar de waterval zijn. We volgen het pad omhoog langs de loop van de rivier en komen uiteindelijk bij de Waterval met een mooi uitzicht over de fjord. Er staan langs de kant grote schapen die ons al gras vermalend staan aan te kijken.
We kunnen boven de waterval via een bruggetje naar de andere kant om via de weg naar beneden te lopen. Terug bij de boot een drankje in de kuip. Nog steeds prima weer en zeker een goede temperatuur voor een wandeling.
Helaas start de dag nat. Als het na een kop koffie droog is gaan we eerst maar eens dieseltanken. In de fjorden is het afwachten hoeveel we kunnen zeilen en we hebben er al best wat motoruren ongemerkt op zitten. Als we de hoek om zijn kan de motor uit en kunnen we zeilen.
Dit kan de Hardangerfjord in tot we de Maurangerfjord indraaien op weg naar het plaatsje Sunndal. Als we bij de beoogde ligplaats aankomen missen de steigers die we verwachten. Wel is er een nieuwe houten aanlegplek gemaakt. Deze is erg creatief aangelegd met veel hoeken. We leggen zo goed en kwaad als het gaat vast. Goed kijken hoeveel water we onder de kiel hebben. Dit lijkt genoeg. We zien ook geen stenen onder de boot. Tja, zal wel goed zijn. Mensen die er rond lopen weten allemaal van niks. Ook hier is alles heel erg gericht op campers. We eten nog een broodje en trekken dan de wandelschoenen aan. Het is vandaag nog droog en we willen gaan kijken bij de gletsjer.
Het is vanaf de ligplaats ongeveer een uur omhoog naar het bergmeer waar tot in de jaren 50 van de vorige eeuw de geltsjer in uitkwam. De weg die we bewandelen, een breed grindpad is vroeger aangelegd om ijsblokken naar beneden over te transporteren. Het is een druk bezochte wandelroute langs stroomversnellingen en af en toe een bergmeertje.
De zon komt er af en toe flink bij dus in het t-shirt kunnen we ons doel bereiken. Het meer is van een bijzonder groene kleur en de gletsjer kleurt in de verte mooi blauw onder de zon. Het is te ver en avonturistisch om naar boven te klimmen.
We houden het bij het mooie uitzicht. Na wat drinken en fruit gaan we de terugweg weer aan. Ongemerkt zijn we flink omhoog geklautert. We zijn dan ook sneller beneden dan boven. Dit verdient een ijsje.
No comments:
Post a Comment