Zeilen kunnen we tot de shippinglane. Dan zetten we de motor bij om sneller over te kunnen steken tussen de grote jongens door. Het is best druk van zuid naar noord. Op het scheidingsstuk, middenberm zoals John het noemt zeilen we weer totdat we de oost-west geul over moeten om op de juiste koers te blijven. Na de Geulen, inmiddels is het avond en hebben we al ons eerste maaltje macaroni op, kunnen we de hele nacht zeilen. We hebben de genua een stukje gereefd omdat de wind af en toe aan trekt tot ruim 20 knopen.
Smorgens wordt het steeds bewolkter en om 8:30 uur komt er een fikse bui onze kant op. Grootzeil en Genua gereefd zo vangen we de bui op. Er valt ook in een half uur een flinke plens regen. Daarna is de wind volledig weg en gaan we op de motor verder. Het grootzeil ook maar weg die klappert alleen maar op de overgebleven golven. Er vallen nog een paar buien zonder wind. Tegen de middag komt de zon weer langszaam terug als ook de wind. We kunnen weer zeilen en motor uit zetten.
De chili con carne smaakt ons goed. We moeten helaas steeds hoger aan de wind gaan sturen. De wind is vlagerig, soms lopen we 7 knopen dan weer 4. We vangen ook geen actueel weerbericht. De marifoon en de Navtex zijn in stilzwijgen. Vrijdag hebben we gezien dat maandag een onzekere dag wordt qua wind. Mogelijk pal tegen en ook dan weer kans op een storing zichtbaar op de bracknell kaart. We besluiten om een wat lagere, comfortabeler koers te gaan varen en aan te sturen op de Fekkefjord. Daar ligt het eiland Hidra waar een beschutte haven te vinden is. De afstand is dan ook 30 mijl korter en komen we mogelijk zondag avond al aan, hopenlijk zelfs voor donker. Dat betekent ook een nacht minder.
Rond 0:30 uur valt de wind weer zover weg dat we gaan motorzeilen en zelfs snachts haalt John het grootzeil naar beneden om rustiger te varen zonder geklapper van zeilen. Het is ook flink fris geworden dat zelfs binnen de kachel even aan gaat om weer op te kunnen warmen.
In de ochtend kunnen we weer zeilen. We zetten de genaker erbij om meer voortgang te krijgen. Als de wind weer aantrekt moet deze er weer af. Ach het houdt je bezig en de tijd vliegt. Als het weer tegen etenstijd aan loopt zwakt de wind weer af en gaan we motorzeilend verder. We willen eigenlijk nog wel met licht aankomen op deze onbekende plek. Uiteindelijk is het toch alweer 22:00 uur als we de ingang van het eiland aanlopen. Gelukkig is het hier laat donker of zelfs alleen maar schemer. Er hangt een beetje nevel boven de bergen. Dit maakt het allemaal wel heel mystiek om ons heen. Voor de ingang halen we het grootzeil weg en varen op de kaartplotter en de lichtbakens naar binnen. Het is een bijzondere wereld waar we in terecht komen. Via een geultje komen we in een soort van baai met een vissershaven. We vinden hier een pontoon waar we net achter een motorboot passen waar staat dat het de gastensteiger is. We leggen vast en ruimen het hoognodige op. Nemen nog een borrel en kruipen snel ons bed in. Het is mooi geweest toch wel moe na 60 uur varen en 360 mijl afgelegd.
No comments:
Post a Comment